Camino de Wattes?
- 21 okt 2018
- 3 minuten om te lezen
{English version below}
In 2014 vertelden en Spaanse jongen mij voor het eerst over de Camino de Santiago. Waarop ik dacht "Oke, mensen wandelen dus in Spanje..no biggie"
Daarna heb ik niet meer aan deze info terug gedacht en heb verder van mijn life changing stage op Malta genoten. Daar begon op dat moment al een einde aan te raken.
Elk jaar kwam deze camino naar huppeldepup weer boven water drijven. Ik raakte geïnteresseerd, besteedde er wat aandacht aan en dacht ‘dit wil ik doen’, om vervolgens er niet meer aan terug te denken tot het volgende jaar er weer een teken van rond dobberde.
Begin dit jaar, 2018, bevond ik mij in een groepje mensen waarvan niemand elkaar kende. Tijdens een gesprek, vertelde een jonge man over zijn 'vorige' leven. Dat hij een goed lopend bedrijf had en midden in het centrum van Amsterdam en samen met zijn bloedmooie vriendin een grachten pand bewoonde.
Hij vertelde dat er iets omsloeg nadat de relatie was beëindigd. "Ik was er helemaal klaar mee" zei hij. Hij besloot de Camino de Santiago te lopen.
Dat was het, ik moest ook.
Dit jaar nog.
Het had voor mij geen nut om te denken, dat ik dit ook 'ooit' wilde doen. Ik moest een planning maken.
Mijn eerste insteek was om in April te gaan. Ik had over de 100 vakantie uren die op moesten, perfect! Met wat overleg op werk mocht ik dan ook een maand weg.
April bleek toch wat snel, aangezien ik de knoop eind februari doorhakte.
Augustus dan? Nee dan had ik al een vakantie staan.. September? Oktober?
September! Met goedkeuring van werk, kon ik gaan plannen.
Dit was een perfect cadeau van mij,
aan mij.
Want 22 September zou ik 25 jaar worden.
In 2014, a Spanish guy told me about the Camino de Santiago for the first time. To which I thought "Okay, people hike in Spain.. Whatever"
After that I didn't give it more thought and continued to enjoy my life changing internship in Malta. Which was coming to an end at this point.
Every year, this Camino to what's-the-name caught my attention. I became interested, looked in to it and thought 'I want to do this', to let it slide again till the next time it was brought up.
Beginning this year, 2018, I had a conversation with a young man. He told me about his 'previous' life. That he had a good running business and had a house in the center of Amsterdam together with his gorgeous girlfriend.
He said something changed after the relationship ended. "I was so done with everything" he said. He decided to walk the Camino de Santiago.
This was my sign, I had to do it too.
This year.
I wanted to do it, but 'wanting' didn't get me anywhere. I was going to do it this year, I needed a plan now.
My first approach was to go in April. I had about 100 vacation hours that had to be used, perfect! My work allowed me to have one month off.
April turned out to be a bit fast since I only decided to persue this at the end of February.
August then? No, Already had a vacation planned then.. September? October?
September! With approval of work, I could start planning.
This was a perfect gift from me,
to me.
As on September 22 I would turn 25 years of age.
Opmerkingen